تحقیق در مورد اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي

89706544668786

دانلود تحقیق در مورد اسفنج ها

اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايي ترين جانوران پر سلولي اند. بطور کلي محيط زيست آنها آبي و غالبا دريايي بودند و به جسم خارجي متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالي است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاي ريز است و از اين جهت به آنها ” Porifera ” مي گويند (داراي Fera + سوراخ Porous).  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذي به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مي شود. اسپونوگوسل در برخي از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضي ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اي، منشوري، کروي، مخروطي، گلداني شکل، ديسکي شکل و… ديده شوند. برخي از آنها  داراي پايه کوتاه يا بلند هستند. شکل حيوا ن در برخي ثابت است و در عده اي ديگر ممکن است متغير باشد. ابعاد آن غالبا بين ۱ ميلي متر تا ۲ متر در قطر و ارتفاع تغيير مي کند. اسفنج هاي عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستري يا خرمايي کم رنگ ديده مي شوند اما گاهي به رنگ هاي قرمز روشن، آبي، بنفش و سياه نيز ديده شده اند.

اسفنج‌ها متازوآهايي هستند كه به حالت ثابت زيست نموده و داراي اسكلت داخلي كلسيتي يا سيليسي مي‌باشند. پديده هاي جانشيني مانند سيليسي شدن و كلسيتي شدن تا حدودي تشخيص انواع فسيل‌هاي آهكي اسفنج‌ها را از اسفنج‌هاي سيليسي مشكل مي‌نمايد.

بطور كلي اسفنج‌ها در درياها (آبهاي شور) و يا آب‌هاي شيرين زندگي مي كنند.در كف‌ درياهاي‌ كنوني‌ توده‌هاي‌ عظيمي‌ از اسفنج‌ها  پراكنده‌ هستند. انواع مختلفي از اسفنج‌هاي آهكي در تمام مناظق كره زمين زندگي مي‌كنند.اسفنج‌ها چون ار جانوران ثابت هستند به اجسام سخت احتياج دارند. بنابراين تجمع آنها در حوضچه‌هايي كه كف آن از قلوه‌سنگ، تخته‌ سنگ، ريگ‌ و شن‌ و ماسه پوشيده‌ شده‌ باشد بيشتر است.

اسفنج‌ها در آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي گسترش بيشتري دارند. و در حقيقت در تمام آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي به عمق ۱۰۰ تا ۵۰۰ متري سكونت دارند و اين موضوع به علت حركت كوه‌هاي يخي است كه به طور دائم به اقيانوس وارد مي‌شوند و شرايط لازم را براي زيستن اسفنج‌ها فراهم مي‌سازند. اسفنج‌هاي آهكي در اعماق كم و اسفنج‌هاي سيليسي در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. اسفنج‌هاي داراي اسپيكول‌هاي چهار محوري و شاخي سيليسي هم در اعماق كم و هم در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. بررسي‌هاي كنوني نشان داده است كه بعضي از اسفنج‌ها تا عمق ۶۰۰۰ متري دريا مي‌توانند زندگي كنند. اين قبيل اسفنج‌ها داراي تيغه‌هاي درازي نظير خارداران هستند و شكل آنها نيز كشيده مي‌باشد. اصولا در آب‌هاي سرد مثل قطب‌ها اسفنج‌ها پراكندگي بيشتري دارند. اسفنج‌هاي شاخي اصولا در آب‌هاي استوايي تا عرض جغرافيايي ۴۵ درجه پراكندگي دارند. از اسفنج‌هاي شاخي و اسپونژيني اثري خارج از اين حوزه نيست. در اسفنج‌هاي ديگر، هر قدر به طرف قطبين نزديك شويم سوزن‌ها درشت‌تر مي‌شوند. شوري آب تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. اگر ميزان شوري تغيير يابد، تعداد آنها نيز كاسته خواهد شد. جريان آب نيز تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. تكثير اسفنج‌ها در مناطقي كه آب جريان دارد بيشتر است.شكل اسفنج‌ها نسبت به محيط زيست‌شان متغير است.شكل اسفنج‌هاي داخل خليج‌ها بادبزني با صفحات چين‌خورده، در آب‌هاي متلاطم به شكل انگشتي و اسفنج‌هاي مناطق كم‌عمق، پوستي يا بالشي مي‌باشند.در زمان جزر و مد درياها موقعي‌كه اسفنج‌ها در خشكي قرار‌گيرند، دهان‌هايشان را مي‌بندند تا از خروج آب از بدن‌شان جلوگيري شود. به طور كلي اسفنج‌هاي امروزي در منطقه كرانه‌اي تا نسبتا  عميق دريا زندگي مي‌كنند و هيچ‌وقت كلني حقيقي را تشكيل نمي‌دهند. مطالعه‌ي اسفنج‌ها در گذشته نشان مي‌دهد كه زندگي اسفنج‌ها در گذشته از نظر عمق‌سنجي با انواع كنوني فرق مي‌كند. مثلا در سنگ‌هاي دوره كرتاسه غالبا در رخساره‌هاي ساحلي پيدا مي‌شوند ولي در زمان‌هاي بعدي به‌تدريج به اعماق زيادتر مهاجرت نموده‌اند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه اسفنج‌ها در گذشته از اعماق كم به اعماق زيادتر مهاجرت داشته‌اند.از طرفي اسفنج‌هاي امروزي غالبا انفرادي هستند ولي در انواع گذشنه زندگي آنها به حالت كلني و آبسنگي بوده است و سنگواره‌هاي آنها با آبسنگ‌هاي مرجاني و بريوزآيي و غيره همراه مي‌باشند. در علم ديرينه‌شناسي از فسيل سوزن اسفنج‌ها در تشخيص نوع محيط رسوبي استفاده مي‌كنند. اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولى هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايى ترين جانوران پر سلولى اند. بطور کلى محيط زيست آنها آبى و غالبا دريايى بودند و به جسم خارجى متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالى است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمى متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاى ريز است و از اين جهت به آنها ” Porifera ” مى گويند (داراى Fera + سوراخ Porous).

پاسخ دهید